XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد مراقبت ویژه دانشگاه علوم پزشکی گیلان ، Aidame64@Gmail.com
2- دکتری پرستاری ، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی گیلان
3- مربی انشگاه علوم پزشکی گیلان
4- دکتری آمار حیاتی انشگاه علوم پزشکی گیلان
5- کارشناسی ارشد مراقبت ویژه سازمان تامین اجتماعی استان گیلان ، بیمارستان رسول اکرم (ص)
چکیده:   (512 مشاهده)

زمینه: تهویه مکانیکی یکی از عمومی ترین اشکال درمان پزشکی  برای بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه  است  

اهداف: هدف از پژوهش حاضر تعیین عوامل مرتبط بر طول مدت جداسازی از دستگاه تهویه مکانیکی در بخش های مراقبت ویژه بود.

روش­ها: دراین مطالعه مقطعی- تحلیلی ، 65 بیمار بخش مراقبت ویژه که به تهویه مکانیکی بیش از 72 ساعت نیاز داشتند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. بیماران با ابزار جداسازی برن در 3 شیفت کاری مورد بررسی قرار گرفتند . فاکتورهای دخیل مورد بررسی در جداسازی بیمار شامل سن، جنسیت، علت وصل به دستگاه تهویه مکانیکی و سطح بیداری بر اساس مقیاس آرام سازی رامسی ،مدت زمان تهویه مکانیکی قبل از شروع جداسازی بودند. یافته ها با روشهای آماری توصیفی و تی مستقل  با spss نسخه 22 تجزیه و تحلیل شدند.

یافته­ ها: میانگین طول مدت تهویه مکانیکی بر اساس روش جداسازی با ابزار جداسازی برن 46/33±75/111 ساعت بوده است . همچنین نتایج نشان داد که متغیر هایی مانند جنس (03P=./) و سطح بیداری با توجه به مقیاس آرام سازی رامسی (0001P=./) بر طول مدت تهویه مکانیکی تاثیر معنی داری داشته در حالی که متغیر سن (2P=./) و علت وصل به دستگاه تهویه مکانیکی (319P=./) تاثیر ی بر طول مدت  تهویه مکانیکی نداشتند.

نتیجه­ گیری: برای بررسی آمادگی بیمار در خصوص جداسازی از دستگاه تهویه مکانیکی باید به عوامل متعددی مانند جنسیت و سطح بیداری توجه داشت و در ابزار های انداره گیری این دو متغیر را در  نظر گرفت .

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۲۶