دوره 25، شماره 4 - ( آذر و دي 1396 )                   جلد 25 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشیار
2- دانشجو
3- استادیار
4- دکتری تخصصی
5- استنادیار ، sadeghianefat@gmail.com
چکیده:   (662 مشاهده)

چکیده

سابقه و هدف: تحریک شنیداری مطلوب موجب بهبود عملکرد فیزیولوژیک نوزادان پره­ترم می­گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر صدای مادر بر شاخص­های فیزیولوژیک نوزاد پره­ترم  انجام شد.

مواد و روش‌ها: مطالعه کارآزمایی بالینی تک گروهی پیش-آزمون، پس -آزمون حاضر در مرکز آموزشی­-درمانی  مهر  ملایر در سال 1395 انجام شد. 36  نوزاد زودرس با سن تولد­37-32 هفته ­بارداری و سن 28-3 روز،  به روش نمونه­گیری تصادفی ساده  انتخاب­ شدند. مادر هر نوزاد سه روز متوالی و هر روز ده دقیقه  به صحبت نجواگونه با نوزاد پرداخت. روزانه درصد ­ اشباع اکسیژن خون ­شریانی، تعداد ضربان ­قلب و تنفس 5 دقیقه قبل، ده دقیقه حین  و 5 دقیقه بعد از مداخله اندازه گیری و ثبت شدند. داده­ها با  SPSS نسخه­22 و آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و آزمون­های آنالیز ­ واریانس­ با اندازه­های ­تکراری و مقایسه­های ­چندگانه توکی در سطح اطمینان 95/0 تحلیل شدند.

یافته‌ها: در هر روز بین سه زمان اندازه­گیری، میانگین درصد اشباع اکسیژن­خون شریانی، ضربان قلب و تنفس   اختلاف معنی­دار آماری داشتند (001/0P<). بنابر مقایسه­های چندگانه توکی بین سه زمان اندازه­گیری، میانگین تعداد تنفس و ضربان قلب کاهش اما میانگین درصد اشباع اکسیژن خون شریانی افزایش  داشت (001/0P<).

 استنتاج: صدای نجواگونه زنده مادر باعث بهبود شاخص­های فیزیولوژیک نوزادان پره­ترم شد. بدین صورت که تعداد تنفس و ضربان قلب کاهش و درصد اشباع اکسیژن خون شریانی افزایش یافت. لذا پرستاران می­توانند در برنامه­ریزی مراقبت روزانه، ساعاتی را به گفتگوی مادران با نوزادان خود اختصاص دهند.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۲۶