دوره 26، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1397 )                   جلد 26 شماره 6 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد مشاوره خانواده،گروه مشاوره،دانشگاه خوارزمی،تهران ، ایران
2- عضو هیئت علمی،گروه مشاوره،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه خوارزمی،تهران،ایران
3- عضو هیئت علمی،گروه مشاوره،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه خوارزمی،تهران،ایران ، dr.iasadpour@yahoo.com
چکیده:   (754 مشاهده)
چکیده
مقدمه:  امروزه بسیاری از پرستاران با چالش متعادل‌سازی نقش‌های شغلی و خانوادگی خود مواجه هستند . پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اشتیاق و خودکارآمدی شغلی درپیش بینی تعارض کار – خانواده در پرستاران زن انجام گردید.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه پرستاران زن بیمارستان‌های دولتی شهر تهران در سه ماهه دوم سال ۱۳۹۶ به تعداد ۱۲۰۰0 نفر تشکیل می‌دادند که از این میان حجم نمونه ۳۸۱ نفر به روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب و توسط پرسشنامه‌های تعارض  کار-خانواده،  اشتیاق شغلی و  خودکارآمدی مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده­های آماری از آزمون‌های توصیفی و استنباطی از قبیل همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۲ استفاده گردید.
یافته ها: نتایج  نشان داد که بین نمره کلی اشتیاق شغلی و مولفه های آن با تعارض شغل- خانواده و تعارض خانواده- شغل ارتباط منفی معناداری وجود دارد(127/28F=،01/0>p   ). همچنین بین مولفه های خودکارآمدی شغلی و نمره کلی خودکارآمدی با تعارض شغل- خانواده و تعارض خانواده- شغل ارتباط منفی معناداری وجود دارد (93/126F=، 05/0>p   ).
نتیجه گیری: اشتیاق شغلی و خودکارآمدی شغلی موجب کاهش تعارض شغل- خانواده می شود که می­توان از نتایج حاصل از پژوهش در طراحی برنامه‌های آموزشی پرستاران جهت کاهش تعارضات کار خانواده استفاده کرد.
واژگان کلیدی: اشتیاق شغلی، خودکارآمدی شغلی، تعارض کار-خانواده، پرستاران
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۲ | انتشار: ۱۳۹۷/۵/۱۳