دوره 33، شماره 3 - ( تابستان 1404 )
جلد 33 شماره 3 صفحات 252-238 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.TON.REC.1402.062
Clinical trials code: IRCT20240721062492N1
1- گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ،*gh_abbasi@iausari.ac.ir
3- مرکز تحقیقات باروری سلامت، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران و گروه مامایی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ،
3- مرکز تحقیقات باروری سلامت، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران و گروه مامایی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
چکیده: (2038 مشاهده)
سابقه و هدف: اضطراب و ترس از زایمان، یکی از مشکلات روانشناختی مادر، در دوران بارداری است که منجر به تهدید سلامت زنان باردار و فرزندشان میشود. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش ریپلان بر ترس از زایمان و خودکارآمدی زنان باردار دارای اضطراب زایمان طبیعی بود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع کارازمایی بالینی تصادفی در سال 1403-1402 در مراکز بهداشت شهرساری انجام شد. 30 زن باردار با اضطراب زایمان طبیعی، بر طبق معیارهای ورود، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم گردیدند. گروه مداخله به مدت هشت هفته، هر هفته یک جلسه ۹۰ دقیقهای تحت آموزش گروهی ریپلان قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه اضطراب حاملگی وندنبرگ، پرسشنامههای ترس از زایمان ویجما و خودکارآمدی زایمان لویی بوده است. دادهها قبل و بعد از مداخله جمعآوری گشته و با استفاده از نرمافزارSPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدهاند. سطح معناداری کمتر از 0.05 است.
یافتهها: پیش از مداخله، بین گروه مداخله و کنترل از نظر میانگین ترس از زایمان و خودکارآمدی تفاوت معناداری مشاهده نشد. پس از مداخله، در گروه مداخله ترس از زایمان به طور معناداری کاهش و خودکارآمدی به طور معناداری افزایش پیدا کرد (0.001<P)، در حالیکه در گروه کنترل تغییرات ترس از زایمان معنادار نبود (0.089P=) ولی خودکارآمدی کاهش معناداری نشان داد (p<0.001). مقایسه بین دو گروه نیز بیانگر تفاوت معنادار در روند تغییرات بود (p<0.001). بر اساس نتایج تحلیل کواریانس، مدل آموزشی ریپلان به طور معناداری موجب کاهش ترس از زایمان (p<0.001) و افزایش خودکارآمدی زایمان شد (p<0.001).
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که آموزش ریپلان برکاهش ترس از زایمان و افزایش خودکارآمدی زنان باردار دارای اضطراب زایمان طبیعی مؤثر است. با توجه به مؤثربودن این روش، استفاده از آن بهعنوان یک مدل کاربردی در درمان روانشناختی در نظام خدمات اولیه سلامت توصیه میشود.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع کارازمایی بالینی تصادفی در سال 1403-1402 در مراکز بهداشت شهرساری انجام شد. 30 زن باردار با اضطراب زایمان طبیعی، بر طبق معیارهای ورود، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم گردیدند. گروه مداخله به مدت هشت هفته، هر هفته یک جلسه ۹۰ دقیقهای تحت آموزش گروهی ریپلان قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه اضطراب حاملگی وندنبرگ، پرسشنامههای ترس از زایمان ویجما و خودکارآمدی زایمان لویی بوده است. دادهها قبل و بعد از مداخله جمعآوری گشته و با استفاده از نرمافزارSPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدهاند. سطح معناداری کمتر از 0.05 است.
یافتهها: پیش از مداخله، بین گروه مداخله و کنترل از نظر میانگین ترس از زایمان و خودکارآمدی تفاوت معناداری مشاهده نشد. پس از مداخله، در گروه مداخله ترس از زایمان به طور معناداری کاهش و خودکارآمدی به طور معناداری افزایش پیدا کرد (0.001<P)، در حالیکه در گروه کنترل تغییرات ترس از زایمان معنادار نبود (0.089P=) ولی خودکارآمدی کاهش معناداری نشان داد (p<0.001). مقایسه بین دو گروه نیز بیانگر تفاوت معنادار در روند تغییرات بود (p<0.001). بر اساس نتایج تحلیل کواریانس، مدل آموزشی ریپلان به طور معناداری موجب کاهش ترس از زایمان (p<0.001) و افزایش خودکارآمدی زایمان شد (p<0.001).
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که آموزش ریپلان برکاهش ترس از زایمان و افزایش خودکارآمدی زنان باردار دارای اضطراب زایمان طبیعی مؤثر است. با توجه به مؤثربودن این روش، استفاده از آن بهعنوان یک مدل کاربردی در درمان روانشناختی در نظام خدمات اولیه سلامت توصیه میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
مامایی
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/6/9 | انتشار: 1404/7/19
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/6/9 | انتشار: 1404/7/19
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |