دوره 33، شماره 4 - ( پاییز 1404 )
جلد 33 شماره 4 صفحات 334-323 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.KUMS.REC.1403.286
فاطمه حدادیان1 
، شهاب رضاییان2 ، حمزه ذهابی3 ، زهره کریمی3 ، امیرحسین نقیبزاده3 ، زکریا فتاحی*4
، شهاب رضاییان2 ، حمزه ذهابی3 ، زهره کریمی3 ، امیرحسین نقیبزاده3 ، زکریا فتاحی*4
1- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی وگروه داخلی جراحی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- کمیته پژوهشی دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
4- مرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ،zakariyafattahi70@gmail.com
2- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- کمیته پژوهشی دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
4- مرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ،
چکیده: (1511 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماران همودیالیزی با چالشهای متعددی مواجهاند که کیفیت زندگی آنها را تحتتأثیر قرار میدهد. تابآوری بهعنوان عامل روانشناختی مقابلهای، ممکن است در بهبود کیفیت خواب این جمعیت آسیبپذیر نقش داشته باشد. هدف این مطالعه تعیین رابطه تابآوری و کیفیت خواب در بیماران همودیالیزی بود.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی مقطعی روی ۱۱۸ بیمار همودیالیزی انجام شد که به مراکز درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مراجعه میکردند. نمونهگیری به روش در دسترس انجام گرفت. دادهها با استفاده از چکلیست دموگرافیک، شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و مقیاس تابآوری کانر ـ دیویدسون (CD-RISC) جمعآوری شد. تحلیلهای آماری شامل آزمون همبستگی و رگرسیون خطی چندمتغیره با نرمافزار STATA (نسخه 19) انجام شد.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان 32/56 ± 98/14 بود که 63/57 درصد مرد و 37/42 درصد زن بودند. میانگین نمره PSQI برابر با 17/7 ± 20/3 بود که نشاندهنده کیفیت خواب نامطلوب است و میانگین نمرهتابآوری 50/49 ± 06/17 ضعیف گزارش شد. بینتابآوری و کیفیت کلی خواب (3851/0=P)، شروع خواب، اختلالات خواب، استفاده از دارو، کارایی خواب و مدتزمان خواب همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد (05/0>P). تحلیل رگرسیون نشان داد متغیرهای دموگرافیک و بالینی (سن، جنسیت، وضعیت تأهل، تحصیلات، درآمد، سابقه پیوند) در کیفیت خواب تأثیر معناداری ندارند، ولی تابآوری بهعنوان پیشبینیکننده مثبت و معنادار کیفیت خواب مطرح شد (001/0>P).
نتیجهگیری: تابآوری بالاتر بهطور مستقل باکیفیت بهتر خواب در بیماران همودیالیزی مرتبط است. این یافتهها نشان میدهد تابآوری در مدیریت اختلالات خواب در این جمعیت نقش مهمی ایفا میکند و تقویت آن میتواند به بهبود کیفیت خواب و سلامت کلی بیماران کمک کند. پیشنهاد میشود برنامههای تقویت تابآوری روانی و حمایتهای روانشناختی در این جمعیت طراحی و اجرا شود. این مداخلات میتواند شامل آموزش مهارتهای مقابلهای، حمایت اجتماعی و رواندرمانی باشد تا اختلالات خواب کاهش و کیفیت زندگی بیماران بهبود یابد.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی مقطعی روی ۱۱۸ بیمار همودیالیزی انجام شد که به مراکز درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مراجعه میکردند. نمونهگیری به روش در دسترس انجام گرفت. دادهها با استفاده از چکلیست دموگرافیک، شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و مقیاس تابآوری کانر ـ دیویدسون (CD-RISC) جمعآوری شد. تحلیلهای آماری شامل آزمون همبستگی و رگرسیون خطی چندمتغیره با نرمافزار STATA (نسخه 19) انجام شد.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان 32/56 ± 98/14 بود که 63/57 درصد مرد و 37/42 درصد زن بودند. میانگین نمره PSQI برابر با 17/7 ± 20/3 بود که نشاندهنده کیفیت خواب نامطلوب است و میانگین نمرهتابآوری 50/49 ± 06/17 ضعیف گزارش شد. بینتابآوری و کیفیت کلی خواب (3851/0=P)، شروع خواب، اختلالات خواب، استفاده از دارو، کارایی خواب و مدتزمان خواب همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد (05/0>P). تحلیل رگرسیون نشان داد متغیرهای دموگرافیک و بالینی (سن، جنسیت، وضعیت تأهل، تحصیلات، درآمد، سابقه پیوند) در کیفیت خواب تأثیر معناداری ندارند، ولی تابآوری بهعنوان پیشبینیکننده مثبت و معنادار کیفیت خواب مطرح شد (001/0>P).
نتیجهگیری: تابآوری بالاتر بهطور مستقل باکیفیت بهتر خواب در بیماران همودیالیزی مرتبط است. این یافتهها نشان میدهد تابآوری در مدیریت اختلالات خواب در این جمعیت نقش مهمی ایفا میکند و تقویت آن میتواند به بهبود کیفیت خواب و سلامت کلی بیماران کمک کند. پیشنهاد میشود برنامههای تقویت تابآوری روانی و حمایتهای روانشناختی در این جمعیت طراحی و اجرا شود. این مداخلات میتواند شامل آموزش مهارتهای مقابلهای، حمایت اجتماعی و رواندرمانی باشد تا اختلالات خواب کاهش و کیفیت زندگی بیماران بهبود یابد.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
کیفیت زندگی
دریافت: 1404/5/15 | پذیرش: 1404/7/20 | انتشار: 1404/10/5
دریافت: 1404/5/15 | پذیرش: 1404/7/20 | انتشار: 1404/10/5
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |