در دست چاپ
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.AK.REC.1404.016
Clinical trials code: IRCT20250717066528N1
مریم سوفالی1 
، اکرم ثناگو*2 ، راضیه نادرخانی1
، اکرم ثناگو*2 ، راضیه نادرخانی1
1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول
2- دانشگاه علوم پزشکی گلستان ،akramsanagoo@gmail.com
2- دانشگاه علوم پزشکی گلستان ،
چکیده: (24 مشاهده)
مقدمه: مداخلات پرستاری توانبخشی موجب افزایش استقلال کودکان مبتلا به مثانۀ نوروژنیک و حس کنترل و اعتماد به نفس آنان میشود. لذا این مطالعه با هدف تعیین تأثیر پرستاری توانبخشی بر کیفیت زندگی و عزت نفس کودکان مبتلا به اختلال مثانه نوروژنیک انجام پذیرفت.
روش کار: این مطالعه نیمه تجربی پیشآزمون-پسآزمون روی 100 کودک مبتلا به مثانه نوروژنیک مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی درمانی شهید هاشمینژاد تهران در سال 1404 انجام شد. نمونهگیری به صورت در دسترس بود و با تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله آموزش توانبخشی را 6 هفته دریافت نمودند و در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. پرسشنامههای کیفیت زندگی کودکان وارنی و همکاران (2003) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967) قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای تیمستقل، کایاسکوئر، ویلکاکسون، آنکووا و یومنویتنی در سطح معنیداری 05/0P< تحلیل شد.
یافتهها: نمره کیفیت زندگی در گروه آزمون (قبل 15/14±60/47، بعد 18/13±14/52) و کنترل (قبل 13/14±36/47، بعد 10/14±94/47) بود. نمره کل عزت نفس در گروه آزمون (قبل 33/7±90/26، بعد90/5±68/31) و کنترل (قبل 50/6±20/27، بعد 47/7±66/28) بود. آزمون آنکووا بعد از مداخله بین دو گروه آزمون و کنترل از نظر نمره کل کیفیت زندگی (000/0=P) و عزت نفس (043/0=P) اختلاف معنیداری نشان داد.
نتیجهگیری: نتایج نشاندهنده تأثیر پرستاری توانبخشی بر کیفیت زندگی و عزت به نفس کودکان مبتلا به مثانه نوروژنیک بود. بنابراین این روش، یک راهکار ساده و ارزان در جهت افزایش کیفیت زندگی و عزت نفس این کودکان ضروری است.
روش کار: این مطالعه نیمه تجربی پیشآزمون-پسآزمون روی 100 کودک مبتلا به مثانه نوروژنیک مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی درمانی شهید هاشمینژاد تهران در سال 1404 انجام شد. نمونهگیری به صورت در دسترس بود و با تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله آموزش توانبخشی را 6 هفته دریافت نمودند و در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. پرسشنامههای کیفیت زندگی کودکان وارنی و همکاران (2003) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967) قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای تیمستقل، کایاسکوئر، ویلکاکسون، آنکووا و یومنویتنی در سطح معنیداری 05/0P< تحلیل شد.
یافتهها: نمره کیفیت زندگی در گروه آزمون (قبل 15/14±60/47، بعد 18/13±14/52) و کنترل (قبل 13/14±36/47، بعد 10/14±94/47) بود. نمره کل عزت نفس در گروه آزمون (قبل 33/7±90/26، بعد90/5±68/31) و کنترل (قبل 50/6±20/27، بعد 47/7±66/28) بود. آزمون آنکووا بعد از مداخله بین دو گروه آزمون و کنترل از نظر نمره کل کیفیت زندگی (000/0=P) و عزت نفس (043/0=P) اختلاف معنیداری نشان داد.
نتیجهگیری: نتایج نشاندهنده تأثیر پرستاری توانبخشی بر کیفیت زندگی و عزت به نفس کودکان مبتلا به مثانه نوروژنیک بود. بنابراین این روش، یک راهکار ساده و ارزان در جهت افزایش کیفیت زندگی و عزت نفس این کودکان ضروری است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380150
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل: managingeditornmj
gmail.com