fa بررسی فراوانی نوع خشونت محل کار علیه تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی استان همدان و ارتباط آن با متغیرهای فردی و شغلی در سال 1397 پرستاری Nursing پژوهشي اصیل Original Research <p style="font-style: normal; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:iransans;"><span style="color:#000080;"><strong>مقدمه: </strong></span><span style="letter-spacing:-.1pt;">تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی به‌دلیل مواجهه با شرایط اورژانسی بیشتر در معرض خشونت قرار می‌گیرند. به‌دلیل تأثیرات جسمی و روانی مخرب اعمال خشونت، بررسی فراوانی نوع خشونت محل کار و عوامل مؤثر بر آن ضروری به نظر می‌رسد؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی نوع خشونت محل کار علیه تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی استان همدان و ارتباط آن با متغیرهای دموگرافیک انجام شد.</span><br> <span style="color:#000080;"><strong>روش‌کار:</strong></span> مطالعه توصیفی-مقطعی حاضر در سال ۱۳۹۷ به بررسی ۱۳۷ تکنسین فوریت‌های پزشکی استان همدان به‌صورت تصادفی طبقه‌ای-نسبتی پرداخته است. جمع‌آوری داده‌ها نیز به کمک پرسشنامه استاندارد خشونت محل <span dir="LTR">IL</span>، <span dir="LTR">WHO</span> و <span dir="LTR">ICN</span> با روش خوداظهاری صورت گرفته است و داده‌ها پس از جمع‌آوری، با نرم‌افزار آماری <span dir="LTR">SPSS</span> نسخه ۱۶ تجزیه و تحلیل شده‌اند.<br> <span style="color:#000080;"><strong>یافته‌ها:</strong></span> انواع خشونت‌ها شامل خشونت روانی (۷۲/۲ درصد)، خشونت فیزیکی (۶/۲۲ درصد)، آزار یا اذیت نژادی و مذهبی (۴/۵ درصد) و آزار یا اذیت جنسی (۷ درصد) بود. در ۴۸/۱ درصد از موارد خشونت، تکنسین‌ها فرد مقابل را به آرامش دعوت کرده بودند. بین وضعیت کارکردن و بروز خشونت ارتباط معنی‌داری وجود داشت (۰/۰۵><em><span dir="LTR">P</span></em>). وضعیت تأهل، مقطع تحصیلی، وضعیت استخدام، نوع شیفت کاری، اشتغال هم‌زمان به کار دیگر، برخورد مستقیم با بیماران، مصرف دارو و ابتلا به بیماری خاص، شرکت در دوره آموزشی، تجربه بحران شخصی طی شش ماه اخیر در خانواده و سن و جنسیت بیماران ارتباطی با خشونت محل کار نداشت (۰/۰۵<<em><span dir="LTR">P</span></em>).<br> <strong><span style="color:#000080;">نتیجه گیری</span>:</strong> شیوع خشونت علیه کارکنان به‌ویژه نوع روانی آن بالاست؛ بنابراین برنامه‌ریزان باید با شناسایی عوامل زمینه‌ای مؤثر، برای پیشگیری از خشونت‌های مذکور اقدام کنند.</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:14px;"><span style="color:#000080;"><strong>Introduction:</strong></span> Medical emergency technicians are more likely to be exposed to workplace violence because of exposure to emergency situations. This study seems to be necessary because of the physical and psychological effects of the violence. Therefore, the present study aimed to determine the frequency of type of workplace violence against medical emergency technicians of Hamadan province and its relation with individual variables.<br> <span style="color:#000080;"><strong>Methods:</strong></span> This descriptive cross-sectional study was conducted in 2018 on 137 employees of Hamadan medical emergency centers. Sampling was performed using a stratified random sampling method. Data was gathered by a questionnaire on workplace violence (the International Labor Office, the World Health Organization and the International Nursing Council). Questionnaire completion method was self-explanatory. The collected data were analyzed by SPSS 16 and descriptive and analytic methods.<br> <span style="color:#000080;"><strong>Results:</strong></span> Psychological violence (72.2%), Physical violence (22.6%), racial and religious harassment (4.5%) and sexual harassment (0.7%) were the most prevalent type of violence, respectively. There was a significant relationship between job status and workplace violence (<em>P</em><0.05). Marital status, educational level, employment status, type of job shift, employment, direct contact with patients / injured, specific drug use and disease, participation in a training course, experiencing a personal crisis during the last six months, was not related to workplace violence (<em>P</em><0.05).<br> <span style="color:#000080;"><strong>Conclusion:</strong></span> There was a high prevalence of psychological violence against the staff; therefore, planners must identify the related factors in order to plan for preventing these violations.</span></span></p> خشونت, تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی Violence, Emergency Medical Technicians 381 393 http://nmj.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-73-5&slc_lang=fa&sid=1 Roya Amini رویا امینی aminiroy@gmail.com 100319475328460012924 100319475328460012924 No Chronic Diseases (Home Care) Research Center, and Community Health Nursing Department, Nursing & Midwifery Faculty”, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری مامایی همدان، مرکز تحقیقات مراقبت از بیماری های مزمن در منزل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. Nahid Mohammadi ناهید محمدی n.mohammadi@umsha.ac.ir 100319475328460012925 100319475328460012925 No Chronic Diseases (Home Care) Research Center, and Community Health Nursing Department, Nursing & Midwifery Faculty”, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری مامایی همدان، مرکز تحقیقات مراقبت از بیماری های مزمن در منزل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. Fardin Karaji فردین کرجی fardin.karaji.2@gmail.com 100319475328460012926 100319475328460012926 Yes MSc Student of Community Health Nursing Department, Nursing & Midwifery Faculty, Hamadan University of Medical Sciences Hamadan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری مامایی همدان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. Leili Tapak لیلی تاپاک l.tapak06@gmail.com 100319475328460012927 100319475328460012927 No Biostatistic Department, Public Health Faculty, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.