fa اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر افسردگی، اضطراب و پرخاشگری کارکنان فوریت‌های پزشکی مبتلا به کرونا خود مراقبتی در بیماریهای مزمن Self-care in chronic diseases پژوهشي اصیل Original Research <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:-.1pt">سابقه و هدف:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA">با شیوع ویروس کرونا، کارکنان فوریت‌های پزشکی دچار مشکلات جسمی و روانی شدند و به مداخلات درمانی نیاز داشتند. پژوهش حاضر با هدف </span><span lang="FA">تعیین</span><span lang="FA"> اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر <a name="_Hlk111583917">افسردگی، اضطراب و پرخاشگری </a>کارکنان فوریت</span><span lang="FA">‌</span><span lang="FA">های پزشکی مبتلا به کرونا انجام شد. </span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.1pt">مواد و روش‌‌ها:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA">پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل کارکنان فوریت</span><span lang="FA">‌</span><span lang="FA">های پزشکی مبتلا به کرونا در شهر مشهد در سال 1400 بود. 40 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) قرار گرفتند. درمان مبتنی بر شفقت در قالب 8 جلسه 90 دقیقه‌ای و هفته‌ای یک بار برای گروه آزمایش اجرا شد. گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. شرکت‌کنندگان در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون با آزمون‌های </span><span lang="FA">افسردگی، اضطراب و پرخاشگری </span><span lang="FA">سنجیده شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس با نرم‌افزار </span><span dir="LTR" lang="X-NONE">SPSS</span> <span lang="FA">نسخه 26 استفاده شد.</span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.1pt">یافته‌ها:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA">طبق نتایج این پژوهش، درمان مبتنی بر شفقت بر افسردگی، اضطراب و پرخاشگری کارکنان فوریت</span><span lang="FA">‌</span><span lang="FA">های پزشکی مبتلا به کرونا تأثیر داشت (0.01</span><span lang="FA"> ></span><span dir="LTR" lang="X-NONE">P</span><span lang="FA">). بر اساس مجذور اتا، این تأثیر بر افسردگی 0.44، اضطراب 0.39 و پرخاشگری 0.52 بود.</span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:-.1pt">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA">پیشنهاد می‌شود مشاوران و درمانگران از رویکرد درمان مبتنی بر شفقت به‌منظور کاهش مشکلات روان‌شناختی کارکنان فوریت</span><span lang="FA">‌</span><span lang="FA">های پزشکی، به‌ویژه در شرایط بحران کرونا بهره ببرند.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.1pt">Background and Objective:</span></span></b> With the spread of Covid-19, emergency medical workers have suffered physical and mental problems that require therapeutic interventions. The present study aimed to determine the effectiveness of compassion-based treatment in depression, anxiety, and aggression of medical emergency workers with Covid-19.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.1pt">Materials and Methods: </span></span></b>In this study, we adopted a quasi-experimental pretest-posttest control group design. The statistical population included emergency medical workers infected with Covid-19 in Mashhad in 2021. A total of 40 cases were selected as the sample using the available sampling method and were randomly assigned to two groups: experimental (n=20) and control (n=20). The compassion-based treatment was implemented in the form of eight 90-minute sessions once a week for the experimental group, and the control group did not receive any intervention. The participants were assessed in the pre-test and post-test stages according to Zigmond and Smith&#39;s (1983) depression and anxiety tests and Bass and Perry&#39;s (1992) aggression tests. The data were analyzed in SPSS software (version 26) using Covariance analysis. </span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.05pt">Results:</span></span></b> According to the results of this research, compassion-based treatment had an effect on depression, anxiety, and aggression of medical emergency workers with Covid-19 (P< 0.001). Based on the eta square, this effect was 0.44 on depression, 0.39 on anxiety, and 0.52 on aggression. </span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.1pt">Conclusion:</span></span></b> Therefore, it is suggested that counselors and therapists use the compassion-based treatment approach to reduce the psychological problems of emergency medical workers, especially during the Covid-19 crisis. </span></span></span></span><br> &nbsp;</div> افسردگی اضطراب و پرخاشگری, درمان مبتنی بر شفقت, کارکنان فوریت‌های پزشکی, کرونا Aggression, Anxiety, Compassion-based treatment, Covid-19, Depression, Emergency medical workers 85 94 http://nmj.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1604-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Soltani Delgosha محمد سلطانی دلگشا soltani.n55@gmail.com 100319475328460020385 100319475328460020385 No PhD Student of Clinical Psychology, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran دانشجوی دکترای روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Shahram Vaziri شهرام وزیری vaziri.sh@gmail.com 100319475328460020386 100319475328460020386 Yes Associate Professor, Department of Psychology, Roudehen Branch, Islamic Azad University, Roudehen, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران Fatemeh Shahabizadeh فاطمه شهابی زاده shahabi.f@gmail.com 100319475328460020387 100319475328460020387 No Associate Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Qasem Ahi قاسم آهی ahi.gha@gmail.com 100319475328460020388 100319475328460020388 No Assistant Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Ahmad Mansouri احمد منصوری mansoori.a@yahoo.com 100319475328460020389 100319475328460020389 No Assistant Professor, Department of Psychology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshaboor, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران