سابقه و هدف: کاهش در عملکرد و رضایت جنسی از عوارض شایع دیابت در زنان است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر مدل خودتنظیمی لونتال بر عملکرد و رضایت جنسی زنان مبتلا به دیابت طراحی و اجرا شده است.

 مواد و روش‌‌ها: این ‌کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده با مشارکت 88 زن مبتلا به دیابت در بازه زمانی اسفند۱۴۰۱تا شهریور۱۴۰۲ انجام شده ‌که به‌ روش ‌بلوک‌بندی تصادفی چهارتایی در دو گروه کنترل و آزمون تخصیص داده شده‌اند. در گروه آزمون، مداخله مبتنی بر مدل لونتال در ۳ جلسه حضوری به صورت هفتگی ‌اجرا شده است. قبل، پس از اتمام و یک، دو و سه ماه پس از اجرای مداخله، عملکرد، رضایت جنسی و درک از بیماری در هر دو گروه بررسی شده است. سطح معنا‌داری همه آزمون‌ها 0.5 در نظر گرفته شده است.

 یافته‌ها: اختلاف میانگین نمره رضایت جنسی (فاصله اطمینان 95 درصد) در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در پیگیری اول (13.80؛ 3.15) 8.47، در پیگیری دوم (14.76؛ 3.20) 8.98، و در پیگیری سوم (15.41؛ 3.78) 9.59 بوده است. اختلاف میانگین نمره عملکرد جنسی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در پیگیری یک (1.57؛ 0.74-) 0.43، در پیگیری دوم (2.01؛ 0.49-) 0.76، و در پیگیری سوم (2.29؛ 0.65-) 0.82 بوده است. اختلاف میانگین نمره درک از بیماری در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در پیگیری اول (4.82-؛ 10.91-) 7.87- ، در پیگیری دوم (8.23-؛ 14.0-) 11.11-، و در پیگیری سوم (6.29-؛ 13.64-) 9.96- بوده است.

 نتیجه‌گیری: اجرای مدل لونتال به مثابه رویکردی آسان و مبتنی بر فرد، روش مناسبی برای افزایش رضایت جنسی و ارتقای درک از بیماری زنان مبتلا به دیابت است.