دوره 33، شماره 4 - ( پاییز 1404 )
جلد 33 شماره 4 صفحات 309-299 |
برگشت به فهرست نسخه ها
سارا عبدلی1 
، منصوره رفایی*2 ، سیده زهرا معصومی3 ، فریده کاظمی4 ، ماجده قائد رحمتی1
، منصوره رفایی*2 ، سیده زهرا معصومی3 ، فریده کاظمی4 ، ماجده قائد رحمتی1
1- مرکز پژوهش دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- گروه بهداشت مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،Mansourehrefaei@yahoo.com
3- گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، پژوهشکده علوم و فناوریهای بهداشت، پژوهشگاه سلامت ابنسینا، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- گروه بهداشت مادر و کودک، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،
3- گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، پژوهشکده علوم و فناوریهای بهداشت، پژوهشگاه سلامت ابنسینا، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده: (1380 مشاهده)
سابقه و هدف: ناباروری بهعنوان یکی از چالشهای جدی در زندگی زوجین، میتواند موجب افزایش فشار روانی و استرس شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان راهبردهای مقابلهای و میزان استرس ادراکشده در زوجین نابارور تحت درمان لقاح آزمایشگاهی صورت گرفت.
مواد و روشها: این پژوهش نوعی مطالعه مقطعی بود که از مهر تا اسفندماه 1402 در بیمارستان فاطمیه شهر همدان انجام شد. صد زوج تحت درمان تلقیح آزمایشگاهی با ناباروری اولیه تأییدشده توسط پزشک، وارد مطالعه شدند. پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و اطلاعات مامایی، مقیاس استرس ادراکشده کوهن و پرسشنامه راهبردهای مقابله با استرس (اندلر و پارکر) برای تمامی نمونهها تکمیل شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Stata نسخه 13 انجام شد.
یافتهها: میانگین سنی زنان 16/3±65/34 و مردان 78/3±24/38 بوده است. میانگین نمره استرس در بین مردان بالاتر بود (43/9±93/37 در مقابل 31/8±30/37). رگرسیون خطی چندمتغیره نشان داد که با کنترل اثر متغیرهای دیگر، مدتزمان ازدواج، مدتزمان ناباروری و درمان، ارتباط معناداری با متغیر پیامد دارند (05/0>P). استرس در مردان در مقایسه با زنان 58/2 نمره بیشتر بود، اما از نظر آماری، معنادار نبود (21/0=P). شرکتکنندگانی که استرس زیادی داشتند، کمتر از راهبرد مقابلهای مسئلهمدار استفاده میکردند.
نتیجهگیری: افرادی که استرس بیشتری داشتند، به استفاده از راهبردهای مقابلهای هیجانمحور و اجتنابمحور تمایل بیشتری داشتند. بنابراین، توصیه میشود برای تقویت راهبردهای مسئلهمدار در این افراد، مداخلات آموزشی طراحی شود. همچنین، انجام مطالعات کیفی بهمنظور شناسایی دقیقتر نیازهای روانشناختی زوجین نابارور، میتواند به بهبود برنامههای حمایتی کمک کند.
مواد و روشها: این پژوهش نوعی مطالعه مقطعی بود که از مهر تا اسفندماه 1402 در بیمارستان فاطمیه شهر همدان انجام شد. صد زوج تحت درمان تلقیح آزمایشگاهی با ناباروری اولیه تأییدشده توسط پزشک، وارد مطالعه شدند. پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و اطلاعات مامایی، مقیاس استرس ادراکشده کوهن و پرسشنامه راهبردهای مقابله با استرس (اندلر و پارکر) برای تمامی نمونهها تکمیل شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Stata نسخه 13 انجام شد.
یافتهها: میانگین سنی زنان 16/3±65/34 و مردان 78/3±24/38 بوده است. میانگین نمره استرس در بین مردان بالاتر بود (43/9±93/37 در مقابل 31/8±30/37). رگرسیون خطی چندمتغیره نشان داد که با کنترل اثر متغیرهای دیگر، مدتزمان ازدواج، مدتزمان ناباروری و درمان، ارتباط معناداری با متغیر پیامد دارند (05/0>P). استرس در مردان در مقایسه با زنان 58/2 نمره بیشتر بود، اما از نظر آماری، معنادار نبود (21/0=P). شرکتکنندگانی که استرس زیادی داشتند، کمتر از راهبرد مقابلهای مسئلهمدار استفاده میکردند.
نتیجهگیری: افرادی که استرس بیشتری داشتند، به استفاده از راهبردهای مقابلهای هیجانمحور و اجتنابمحور تمایل بیشتری داشتند. بنابراین، توصیه میشود برای تقویت راهبردهای مسئلهمدار در این افراد، مداخلات آموزشی طراحی شود. همچنین، انجام مطالعات کیفی بهمنظور شناسایی دقیقتر نیازهای روانشناختی زوجین نابارور، میتواند به بهبود برنامههای حمایتی کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
مامایی
دریافت: 1403/10/7 | پذیرش: 1404/6/22 | انتشار: 1404/10/5
دریافت: 1403/10/7 | پذیرش: 1404/6/22 | انتشار: 1404/10/5
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |