دوره 34، شماره 1 - ( زمستان 1404 )
جلد 34 شماره 1 صفحات 54-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی بالینی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2- گروه پرستاری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران ،simineslami@yahoo.com
2- گروه پرستاری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران ،
چکیده: (740 مشاهده)
سابقه و هدف: دیابت نوع ۲ یکی از بیماریهای مزمن است که سلامت جسمانی و روانی فرد را تحت تأثیر قرار داده و کیفیت زندگی مبتلایان را کاهش میدهد. این کیفیت زندگی میتواند تحت تأثیر عوامل روانشناختی مانند تابآوری و راهبردهای مقابلهای قرار گیرد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط کیفیت زندگی با راهبردهای مقابله با استرس و تابآوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی است. جامعۀ آماری شامل ۳۰۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهرستان نهاوند بود که به روش نمونهگیری در دسترس از یکی از بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و نیز یک مرکز درمانی تخصصی دیابت در این شهرستان انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ استاندارد کیفیت زندگی وار و همکاران (1996)، پرسشنامۀ راهبردهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (1990) و پرسشنامۀ تابآوری کانر و دیویدسون (2003) بود. پس از بررسی نرمالبودن دادهها، تحلیلها با استفاده از آزمونهای رگرسیون و همبستگی پیرسون در نرمافزار SPSS نسخۀ 27 انجام شد.
یافتهها: بیشتر شرکتکنندگان مجرد و از داروهای تزریقی استفاده میکردند و برخی دچار بیماریهای همراه اختلالات تیروئید و پرفشاریخون بودند. تحلیل همبستگی نشان داد کیفیت زندگی با تابآوری (0.001P<، 0.512r=) و مؤلفههای مقابله با استرس شامل مسئلهمدار (0.001P<، 0.475r=)، هیجانمدار (0.001P<، 0.514r=)، و اجتنابمدار (0.001P<، 0.404r=) رابطۀ معنادار مثبت دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد تابآوری، هیجانمدار و مسئلهمدار تأثیر مثبت و اجتنابمدار تأثیر منفی بر کیفیت زندگی دارد و مدل توانست حدود 37 درصد از تغییرات کیفیت زندگی را پیشبینی کند (0.001>P، 153.44=F، 0.374=R²). این یافتهها بر اهمیت تقویت تابآوری و استفاده از مقابلۀ فعال و کاهش راهبردهای اجتنابی در ارتقای کیفیت زندگی تأکید میکند.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد بین کیفیت زندگی با راهبردهای مقابلهای و تابآوری بیماران دیابتی نوع 2 ارتباط مثبت معنیدار وجود دارد. بنابراین، مداخلات آموزشی و توانمندسازی بیماران با ارتقای راهبردهای مقابلهای و تابآوری توسط تیم درمان پیشنهاد میشود تا کیفیت زندگی بیماران ارتقا یابد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی است. جامعۀ آماری شامل ۳۰۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ در شهرستان نهاوند بود که به روش نمونهگیری در دسترس از یکی از بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و نیز یک مرکز درمانی تخصصی دیابت در این شهرستان انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ استاندارد کیفیت زندگی وار و همکاران (1996)، پرسشنامۀ راهبردهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (1990) و پرسشنامۀ تابآوری کانر و دیویدسون (2003) بود. پس از بررسی نرمالبودن دادهها، تحلیلها با استفاده از آزمونهای رگرسیون و همبستگی پیرسون در نرمافزار SPSS نسخۀ 27 انجام شد.
یافتهها: بیشتر شرکتکنندگان مجرد و از داروهای تزریقی استفاده میکردند و برخی دچار بیماریهای همراه اختلالات تیروئید و پرفشاریخون بودند. تحلیل همبستگی نشان داد کیفیت زندگی با تابآوری (0.001P<، 0.512r=) و مؤلفههای مقابله با استرس شامل مسئلهمدار (0.001P<، 0.475r=)، هیجانمدار (0.001P<، 0.514r=)، و اجتنابمدار (0.001P<، 0.404r=) رابطۀ معنادار مثبت دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد تابآوری، هیجانمدار و مسئلهمدار تأثیر مثبت و اجتنابمدار تأثیر منفی بر کیفیت زندگی دارد و مدل توانست حدود 37 درصد از تغییرات کیفیت زندگی را پیشبینی کند (0.001>P، 153.44=F، 0.374=R²). این یافتهها بر اهمیت تقویت تابآوری و استفاده از مقابلۀ فعال و کاهش راهبردهای اجتنابی در ارتقای کیفیت زندگی تأکید میکند.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد بین کیفیت زندگی با راهبردهای مقابلهای و تابآوری بیماران دیابتی نوع 2 ارتباط مثبت معنیدار وجود دارد. بنابراین، مداخلات آموزشی و توانمندسازی بیماران با ارتقای راهبردهای مقابلهای و تابآوری توسط تیم درمان پیشنهاد میشود تا کیفیت زندگی بیماران ارتقا یابد.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
خود مراقبتی در بیماریهای مزمن
دریافت: 1404/5/19 | پذیرش: 1404/9/30 | انتشار: 1405/1/29
دریافت: 1404/5/19 | پذیرش: 1404/9/30 | انتشار: 1405/1/29
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |