fa تأثیر آموزش روانی از طریق تله‌ نرسینگ بر کیفیت زندگی مراقبان خانوادگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا: مطالعۀ نیمه‌ تجربی روان پرستاری Psychiatric nursing پژوهشي اصیل Original Research <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:-.15pt">سابقه و هدف:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">ماهیت محدودکننده و مزمن اسکیزوفرنیا، کیفیت زندگی مبتلایان و مراقبان خانوادگی آنها را تحت &rlm;تأثیر قرار می‌دهد. </span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">آموزش روانی </span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">یکی از رویکردهای آموزش به مددجویان در روان‌پرستاری است و ازآنجاکه یکی از راهکارهای نوین برای مداخلات پرستاری، استفاده از مراقبت‌های سلامت از راه دور (تله &rlm;نرسینگ) است</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">، این مطالعه جهت بررسی تأثیر آموزش روانی به روش تله‌نرسینگ بر کیفیت زندگی مراقبان </span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">خانوادگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">انجام شد.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.1pt">مواد و روش‌‌ها:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">پژوهش حاضر با طراحی نیمه&rlm;تجربی در مرکز آموزشی درمانی روان&rlm;پزشکی رازی تهران اجرا شد. ۴۴ نفر از مراقبان </span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">خانوادگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس و تخصیص غیرتصادفی به گروه‌های مداخله (۲۲ نفر) و شاهد (۲۲ نفر) تخصیص یافتند. </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">مداخله از طریق تماس تلفنی و محتوای چندرسانه‌ای در اختیار گروه مداخله قرار گرفت و گروه شاهد، مراقبت‌های معمول و پیگیریِ اجراشده توسط مرکز درمانی را دریافت کردند. </span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">داده‌های مراحل پیش‌آزمون و پس&rlm;آزمون و پیگیری با استفاده از</span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt">چک&rlm;لیست دموگرافیک و پرسش&rlm;نامۀ کیفیت زندگی </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">مراقبان مبتلایان به اسکیزوفرنیا</span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"> جمع‌آوری و </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">با نرم &rlm;افزار </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">SPSS</span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt">نسخۀ ۲۵ تجزیه &rlm;و تحلیل شدند.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.1pt">یافته‌ها: </span></span></span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">میانگین<b> </b>نمرۀ اغلب ابعاد و کل کیفیت زندگی در دو گروه مداخله و شاهد قبل و بعد از مداخله و پیگیری، تفاوت معناداری نداشت (0.05<</span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">P</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">). روند تغییرات نمرۀ ارتباط با تیم درمانی </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">و نمرۀ فشار روانی و زندگی روزمره در دو گروه در طول زمان از نظر آماری معنادار بود (0.05></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">P</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">).</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:-.1pt">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">با توجه به تأثیر آموزش روانی از طریق تله&rlm;نرسینگ در دو بعد کیفیت زندگی، تله‌نرسینگ می‌تواند به&rlm;عنوان یک روش آموزشی به‌صرفه و مفید در مراقبان خانوادگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا استفاده شود.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:12pt"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.15pt">Background and Objective:</span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt">The restrictive and chronic nature of schizophrenia affects the quality of life of both patients and their family caregivers. Psychoeducation is one of the key educational approaches used in psychiatric nursing, and given that tele-nursing has emerged as a modern strategy for nursing interventions, this study was conducted to examine the effect of psychoeducation delivered via tele-nursing on the quality of life of family caregivers of patients with schizophrenia.</span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.15pt">Materials and Methods:</span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt">This quasi-experimental study was conducted at Razi Psychiatric Hospital,</span> <span style="font-size:9.0pt">Tehran, Iran, in 2024</span><span style="font-size:9.0pt">. A total of 44 family caregivers of patients with schizophrenia were recruited using a convenience sampling method and non-random allocation, and were assigned to the intervention (n=22) and the control groups (n=22). The intervention group received the intervention via telephone contact and multimedia content, while the control group received the usual follow-up care provided by the healthcare center.</span> <span style="font-size:9.0pt">Data were collected before, after, and during follow-up using a demographic checklist and a quality of life questionnaire. Analysis was performed using SPSS software (version 25).</span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.15pt">Results:</span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt">No significant differences were found between groups in total score and most quality-of-life domains (P > 0.05). However, improvements in communication with the care team, psychological stress, and daily living were statistically significant over time (P < 0.05).</span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:#0a8510"><span style="letter-spacing:-.15pt">Conclusion:</span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt">Telenursing-based psychoeducation positively influenced specific aspects of caregiver well-being and can be considered a practical and cost-effective educational strategy.</span></span></span></span></span></span></div> آموزش روانی, اسکیزوفرنیا, کیفیت زندگی, مراقبان خانوادگی, مطالعۀ نیمه ‌تجربی Family Caregivers, Psychoeducation, Quality of Life, Quasi-Experimental Study, Schizophrenia 76 90 http://nmj.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2200-2&slc_lang=fa&sid=1 Faeze Sobhanifar فائزه سبحانی فر faezesobhanifar@gmail.com 100319475328460029869 100319475328460029869 No Department of Nursing, School of Nursing and Midwifery, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran گروه پرستاری، دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران Sajad Javanbakht سجاد جوان بخت sa.javan3@gmail.com 100319475328460029870 100319475328460029870 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Reza Ahmadi-Jirandeh رضا احمدی جیرنده rezaahmadi1378151@gmail.com 100319475328460029871 100319475328460029871 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Masoud Fallahi-Khoshknab مسعود فلاحی خشکناب msflir@yahoo.com 100319475328460029872 100319475328460029872 No Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Mohsen Vahedi محسن واحدی mohsenvahedi540@gmail.com 100319475328460029873 100319475328460029873 No Department of Biostatistics and Epidemiology, Iranian Research Center on Aging, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات سالمندی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران Abolfazl Rahgoi ابوالفضل ره‌گوی rahgouin@yahoo.com 100319475328460029874 100319475328460029874 Yes Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران