دوره 26، شماره 4 - ( مهر و آبان 1397 )                   جلد 26 شماره 4 صفحات 267-274 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Falahinia G, Oshvandi K, Soltanian A R, Ghanbari Azarm Z. Comparison of the Effect of Patient Education Alone and Education with the Participation of the Main Caregiver of the Patient on Adherence with the Treatment Regimen in Patients with Chronic Heart Failure. Sci J Hamadan Nurs Midwifery Fac. 2018; 26 (4) :267-274
URL: http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-1610-fa.html
فلاحی نیا غلامحسین، عشوندی خدایار، سلطانیان علیرضا، قنبری آزرم زهرا. مقایسه تأثیر آموزش به بیمار به‌تنهایی و آموزش با مشارکت مراقب اصلی بیمار بر میزان تبعیت از رژیم درمانی در مبتلایان به نارسایی مزمن قلبی. مجله علمی دانشکده پرستاری و مامایی همدان. 1397; 26 (4) :267-274

URL: http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-1610-fa.html


1- مرکز تحقیقات مراقبت بیماری‌های مزمن در منزل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- دانشیار، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- دانشجوی کارشناسی‌ارشد، دانشکده پرستاری و مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، Ghanbariazarm64@gmail.com
چکیده:   (1021 مشاهده)

مقدمه: تبعیت از رژیم درمانی، چالشی مهم در مبتلایان به بیماری‌های مزمن است که در صورت تبعیت نکردن از رژیم مناسب، این بیماران گرفتار عواقب وخیم آن مانند پیشرفت ناتوانی می‌‌شوند و هزینه‌های اقتصادی فراوانی به بیمار و سیستم بهداشتی تحمیل می‌کنند. این مطالعه با هدف «مقایسه تأثیر آموزش به بیمار به‌تنهایی و آموزش به بیمار با مشارکت مراقب اصلی وی بر میزان تبعیت از رژیم درمانی» طراحی شده است.
روش کار: این پژوهش مطالعه نیمه‌تجربی دو گروهی به شیوه قبل و بعد است که روی۶۰ بیمار مبتلا به نارسایی قلبی انجام شده است. بیماران ابتدا به شیوه در دسترس انتخاب و سپس به‌طور تصادفی به دو گروه ۳۰ نفره بیمار و مراقب اصلی و بیمار به تنهایی، تقسیم شدند. آموزش طی ۶ جلسه۳۰ دقیقه‌ای و به‌طور یکسان در هر دو گروه اجرا شد. داده‌ها با پرسش‌نامه محقق‌ساخته، قبل و شش هفته بعد جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۶ تجزیه‌وتحلیل شد.
یافته‌ها: دو گروه از نظر اطلاعات دموگرافیک اختلاف معنی‌داری با هم نداشتند. نتایج آماری دو گروه  قبل از مداخله، در هر ۴ حیطه (رژیم غذایی، دارویی، فعالیتی و رفتارهای محافظ سلامتی)، اختلاف معنی‌داری با یکدیگر نداشت (۰/۰۵<P)، اما پس از مداخله، میانگین نمرات گروه آموزش با مشارکت مراقب، بیشتر از گروه آموزش بیمار به‌تنهایی بود (۰/۰۵>P). 
نتیجه‌گیری: بررسی نتایج نشان داد آموزش با مشارکت مراقب بیمار در افزایش میزان تبعیت از رژیم درمانی موفق‌تر بوده است و خانواده توانسته همراهی بیمار با برنامه درمانی را به میزان چشمگیری بهبود ببخشد، اما در حیطه رفتارهای محافظ سلامتی حتی حضور افراد خانواده نیز قادر نیست میزان تبعیت بیمار را افزایش دهد.

 

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۵/۷/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشکده پرستاری و مامایی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق | دانش گستر فرنام

© 2018 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan Nursing & Midwifery Faculty

Designed & Developed by : Yektaweb | Pubishing: Farname Inc.