دوره 33، شماره 2 - ( بهار 1404 )
جلد 33 شماره 2 صفحات 104-92 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.HUMS.REC.1401.212
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
kianpouri S, Azizi S, Hosseini Teshnizi S, Yousefi P, Faghih A. Effect of Peers Group on the Self-Efficacy of Adolescents with Thalassemia: A Randomized Clinical Trial. Avicenna J Nurs Midwifery Care 2025; 33 (2) :92-104
URL: http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-3123-fa.html
URL: http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-3123-fa.html
کیانپوری ساناز، عزیزی شیلان، حسینی تشنیزی سعید، یوسفی پونه، فقیه عارف. تأثیر گروه همتایان بر خودکارآمدی نوجوانان مبتلابه تالاسمی: یک کارآزمایی بالینی. مجله مراقبت پرستاری و مامایی ابنسینا. 1404; 33 (2) :92-104
ساناز کیانپوری1 
، شیلان عزیزی2 ، سعید حسینی تشنیزی3 ، پونه یوسفی4 ، عارف فقیه*5
، شیلان عزیزی2 ، سعید حسینی تشنیزی3 ، پونه یوسفی4 ، عارف فقیه*5
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
2- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران و مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
3- مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
4- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
5- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران ،aref_faghih@yahoo.com
2- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران و مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
3- مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
4- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
5- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران ،
چکیده: (3174 مشاهده)
سابقه و هدف: تالاسمی ماژور بر ابعاد مختلف زندگی نوجوانان اثرگذار است. افزایش خودکارآمدی از طریق آموزش با همتایان میتواند به نوجوانان کمک کند تا وضعیت خود را بهطور مؤثرتری مدیریت کنند. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر آموزش توسط همتایان بر خودکارآمدی نوجوانان مبتلابه تالاسمی ماژور انجام گرفت.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی، 90 نوجوان مبتلابه تالاسمی شهر بندرعباس در سال 1401 به روش در دسترس انتخاب شدند و به روش تخصیص تصادفی در دو گروه چهلوپنجنفری مداخله و کنترل قرار گرفتند. مداخله آموزشی در شش جلسه با سخنرانی سرگروههای منتخب همتا، پرسش و پاسخ، بحث گروهی و ارزشیابی اجرا شد. قبل، بلافاصله و شش هفته پس از مداخله، خودکارآمدی با پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و خودکارآمدی وابسته به بیماری روا و پایا اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس با اندازهگیری مکرر و کای اسکوئر، در نرمافزار اسپیاساس نسخه ۲۶ تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: میانگین و انحراف معیار سن در گروه مداخله 1.67±16.07 و در گروه کنترل 2.09±15.56 بود. بلافاصله و شش هفته پس از مداخله در مقایسه با گروه کنترل، میانگین و انحراف معیار خودکارآمدی عمومی (0.001> p < ,0.005=P) و وابسته به بیماری (0.001< ,P 0.001=P) در گروه مداخله بالاتر بود. در گروه مداخله، بلافاصله و شش هفته پس از مداخله، خودکارآمدی وابسته به بیماری از خودکارآمدی عمومی بالاتر بود (0.049=,P 0.043=P).
نتیجهگیری: یافتهها اثربخشی مداخله آموزشی در خودکارآمدی عمومی و وابسته به بیماری در نوجوانان مبتلابه تالاسمی ماژور را نشان داد. بنابراین، بهکارگیری رویکرد آموزشی با گروههای حمایتی همتا در برنامههای درمانی نوجوانان مبتلابه تالاسمی توصیه میشود.
مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی، 90 نوجوان مبتلابه تالاسمی شهر بندرعباس در سال 1401 به روش در دسترس انتخاب شدند و به روش تخصیص تصادفی در دو گروه چهلوپنجنفری مداخله و کنترل قرار گرفتند. مداخله آموزشی در شش جلسه با سخنرانی سرگروههای منتخب همتا، پرسش و پاسخ، بحث گروهی و ارزشیابی اجرا شد. قبل، بلافاصله و شش هفته پس از مداخله، خودکارآمدی با پرسشنامه خودکارآمدی عمومی و خودکارآمدی وابسته به بیماری روا و پایا اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای تی مستقل، آنالیز واریانس با اندازهگیری مکرر و کای اسکوئر، در نرمافزار اسپیاساس نسخه ۲۶ تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: میانگین و انحراف معیار سن در گروه مداخله 1.67±16.07 و در گروه کنترل 2.09±15.56 بود. بلافاصله و شش هفته پس از مداخله در مقایسه با گروه کنترل، میانگین و انحراف معیار خودکارآمدی عمومی (0.001> p < ,0.005=P) و وابسته به بیماری (0.001< ,P 0.001=P) در گروه مداخله بالاتر بود. در گروه مداخله، بلافاصله و شش هفته پس از مداخله، خودکارآمدی وابسته به بیماری از خودکارآمدی عمومی بالاتر بود (0.049=,P 0.043=P).
نتیجهگیری: یافتهها اثربخشی مداخله آموزشی در خودکارآمدی عمومی و وابسته به بیماری در نوجوانان مبتلابه تالاسمی ماژور را نشان داد. بنابراین، بهکارگیری رویکرد آموزشی با گروههای حمایتی همتا در برنامههای درمانی نوجوانان مبتلابه تالاسمی توصیه میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
آموزش در پرستاری و مامایی
دریافت: 1403/8/3 | پذیرش: 1403/10/8 | انتشار: 1404/4/16
دریافت: 1403/8/3 | پذیرش: 1403/10/8 | انتشار: 1404/4/16
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدانناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380150
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل: managingeditornmj
gmail.com