Ethics code: IR.IAU.Kerman.REC.1403.228
Clinical trials code: IRCT20250116064401N1
Nakhae F, Mehdipour S, Pourbahaaddini Zarandy N, Mohammadpourhodki R. Comparing the Effects of Music and Lavender Inhalation on Arteriovenous Fistula Cannulation–Related Pain in Patients Undergoing Hemodialysis: A Single-blind Randomized Clinical Trial. Avicenna J Nurs Midwifery Care 2026; 34 (2) :179-188
URL:
http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-3504-fa.html
نخعی فاطمه، مهدیپور سیمین، پوربهاءالدینی زرندی نرجس، محمدپورهدکی رضا. مقایسۀ تأثیر استنشاق اسطوخودوس و موسیقی بر شدت درد ناشی از جایگذاری سوزن فیستول در بیماران همودیالیزی: یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشدۀ یکسوکور. مجله مراقبت پرستاری و مامایی ابنسینا. 1405; 34 (2) :179-188
URL: http://nmj.umsha.ac.ir/article-1-3504-fa.html
1- دانشکده پرستاری و مامایی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2- دانشکده پرستاری و مامایی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران ، simin.mehdipour@gmail.com
3- دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (644 مشاهده)
سابقه و هدف: همودیالیز روش رایج درمان نارسایی مزمن کلیه است. طی این فرایند، بیماران بهدلیل کانولاسیون مکرر، درد قابلتوجهی تجربه میکنند. در سالهای اخیر، استفاده از روشهای غیردارویی بهعنوان مداخلات کمعارضه و مؤثر برای کاهش درد این بیماران مورد توجه قرار گرفتهاند. این مطالعه با هدف مقایسۀ تأثیر استنشاق اسانس اسطوخودوس و موسیقیدرمانی بر شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول شریانی ـ وریدی در بیماران تحت همودیالیز انجام شده است.
مواد و روشها: این مطالعۀ کارآزمایی بالینی تصادفیشده یکسوکور بر روی ۹۵ بیمار که بهروش تصادفی بلوکی در سه گروه استنشاق اسطوخودوس، موسیقیدرمانی و شاهد قرار گرفتند، در سه مرکز همودیالیز بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. جمعآوری دادهها با پرسشنامۀ اطلاعات دموگرافیک و مقیاس بصری آنالوگ درد و تحلیل دادهها توسط نرمافزار SPSS نسخۀ ۲۶ انجام شد.
یافتهها: میانگین نمرۀ درد در سه گروه قبل از مداخله تفاوت معناداری نداشت (5/0 = P). پس از مداخله، تفاوت معناداری بین گروه شاهد با دو گروه مداخله مشاهده شد (006/0 = P) و تفاوت قابلتوجهی بین دو روش مداخلهای دیده نشد. میانگین نمرۀ درد در گروههای مداخله، پس از مداخله بهطور معناداری کاهش یافت (001/0 = P)، اما در گروه شاهد، تغییر معناداری بعد از مداخله مشاهده نشد (6/0= P).
نتیجهگیری: مؤثربودن مداخلات مورد بررسی در این پژوهش تأیید شد همچنانکه تأثیر مداخلات غیردارویی در بیشتر مطالعات پیشین نیز مشاهده شده است. بنابراین توصیه میشود در طراحی پروتکلهای مدیریت درد برای بیماران، استفاده از این روشها مورد توجه قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
پرستاری دریافت: 1405/1/28 | پذیرش: 1405/4/8 | انتشار: 1405/5/27